IMG_3521

De groene band

Vandaag is een nationale feestdag in Myanmar. Het is Union day, de dag waarop General Aung San (ja, de ‘vader van’ nobelprijs winnares en Birmees oppositie leidster Aung San Su Kyi) in 1947 met verschillende nationale leiders een overeenkomst tekende, de Panglong Agreement, waarmee zij gezamelijk zelfstandigheid voor Birma eisten (en kregen) van de Britten.

In tegenstelling tot Nederland, dat zelfs zo zuinig is op haar nationale feestdagen dat ze soms maar 1x per vijf jaar worden gevierd, zit Myanmar zeer ruim in deze publieke vrije dagen. Er zijn er welgeteld 22, waarvan er 10 achter elkaar tijdens het waterfeest in april…

Maar wat doe je op zo’n feestdag? We hebben geen centrale festiviteiten kunnen ontdekken waar we spontaan aan deel zouden kunnen nemen. Geen ‘Union-festivals’ of Union-markten, noch speciale Union-buffetten of optochten…. Wat doen de Birmezen dan op zo’n vrije dag? Trouwen, dat is tenslotte ook een soort ‘unification’… Vanmorgen kwam er een trouwstoet door onze straat, in een klooster bij ons in de buurt zijn allerlei huwelijksactiviteiten, waarvoor we spontaan uitgenodigd zijn en een hapje hebben mee gegeten. En in het hotel waar we aan het internetten zijn, is ook een grote bruiloft gaande…. En wat doen WIJ op deze feestdag: wij doen de Nederlandse traditie eer aan en zijn vanmorgen naar het TUINCENTRUM geweest.

We hebben een schitterende bougainville gekocht en uiteraard ging ik op zoek naar ‘eetbare’ planten. Helemaal achter in het tuincentrum zag ik een paar tomaten planten staan… Helemaal gelukkig vanwege het feit dat ik mijn eetbare dakterras-concept in onze tuin in Myanmar kon voort zetten, gebaarde ik dat ik die planten ook wilde kopen…. Helaas, die planten bleken bij een huisje naast het tuincentrum te horen. En toen ik vroeg of ze dan misschien zakjes met tomatenzaadjes verkochten, keken ze me nog raarder aan… Hoezo tomatenzaadjes in zakjes… die zitten toch gewoon in een tomaat? Hoe ‘verwesterd’ kun je zijn. Ik heb dus bij thuiskomst inderdaad meteen twee tomaten opgeofferd en de zaadjes in de grond gestopt. En omdat ik toch bezig was, heb ik de meloen ook maar geslacht en die zaden er ook bij gestopt… Nu eens kijken of het echt zo vruchtbaar is hier.

In het tuincentrum vonden we nog wel een lokaal citrus struikje en bij het afrekenen kregen we nog een extra kadootje. Ze hadden een van de tomatenplantjes uitgegraven en voor mij in een potje gedaan. Hoe lief is dat!

IMG_3526

IMG_3527

IMG_3528

IMG_3518

IMG_3521

 

5 comments on “De groene bandAdd yours →

    1. Zeker werken we ook nog. Maar vooral aan t huis. Volgende week moet ik echt aan de slag hier (Cbi training begeleiden) en nu al wat offertes schrijven. X

  1. Tuinders hoe staat het met de tomaten???? Nog niet verdord? Of laten jullie ze daar even een poepie ruiken als grondleggers van de tuinbouw;-}. Mocht de oogst nu mislukken Minke, ik heb nog wat zaad uit Turkey en van Oxvam-Novib. Dus laat het maar horen/weten, en succes. M-I

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *